Αυτοκριτική

Φαντάσου τώρα:
~Πώς θα ένιωθε αυτός ο άνθρωπος;
~Τι αποτέλεσμα πιστεύεις πως θα είχαν αυτές οι σταγόνες κριτικής όσο περνούσαν οι ημέρες, οι εβδομάδες, τα χρόνια;
~Πώς θα επηρεαζόταν η πίστη του στις ικανότητές του, ώστε να επιτύχει στην ζωή του;
~Θα έκανε την ζωή του πιο εύκολη ή πιο δύσκολη;
~Θα το έκανες αυτό σε κάποιον φίλο σου; Γιατί;

Εάν εντοπίζεις και εσύ τον εαυτό σου να κάνει διαρκώς αυτοκριτική, κάνεις ακριβώς το ίδιο, έστω και ασυναίσθητα. Το να κάνεις συνεχώς κριτική στον εαυτό σου σημαίνει ότι αντιδράς σε μικρά λάθη ή αποτυχίες σαν να λένε ολόκληρη την ιστορία σου. Μοιάζεις να έχεις ένα ραντάρ, το οποίο είναι πολύ ευαίσθητο σε λάθη και αδυναμίες και ενεργοποιείται με το παραμικρό.

Η αυτοκριτική αφορά την τάση μας να αναλύουμε και να κρίνουμε τον εαυτό μας αρνητικά. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αρνητική αυτοεικόνα και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Η αυτοκριτική μπορεί να είναι χρήσιμη, όταν χρησιμοποιείται με σύνεση, αλλά όταν γίνεται υπερβολική, μπορεί να οδηγήσει σε δυσφορικά συναισθήματα και μείωση της λειτουργικότητας.
Η διαρκής αποδοκιμασία ίσως σε αποθαρρύνει και εμποδίζει κάθε προσπάθεια που κάνεις για να αλλάξεις και να αναπτυχθείς. Είναι σαν έναν παπαγάλο, ο οποίος κάθεται στον ώμο σου και διαρκώς φωνάζει την αποδοκιμασία στο αυτί σου. Ίσως νιώθεις ότι δεν μπορείς να ξεφύγεις από αυτό.

Ας προσπαθήσουμε να γίνουμε πιο ρεαλιστές. Ας κάνουμε στους εαυτούς μας τις εξής ερωτήσεις:
“Είναι εφικτό να περιμένω από τον εαυτό μου πως ποτέ δεν θα κάνει λάθη;”, “Γίνεται πάντα να επιτυγχάνω σε όλα;”, “Ξέρω άραγε κάποιον τέτοιον άνθρωπο;”.

 
Ξεκίνα να ενισχύεις καθημερινά τον εαυτό σου για τα θετικά και δυνατά σου σημεία. Μπορείς να κρατήσεις ένα Ημερολόγιο Επιτευγμάτων. Κάθε βράδυ να καταγράφεις ένα θετικό σημείο της ημέρας σου, ακόμη και αν σου φαίνεται μικρό. Τα μικρά είναι εκείνα τα οποία κάποια ημέρα θα σε οδηγήσουν στους στόχους σου. Και όπως όλοι οι άνθρωποι στον κόσμο, έτσι και εσύ έχεις δικαίωμα να κάνεις λάθη και να έχεις και ελαττώματα. Αυτή είναι η ανθρώπινη φύση. Και αυτό είναι εντάξει.